Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Κάλεσμα των ασθενών κρατουμένων στον Κορυδαλλό σε συγκέντρωση αλληλεγγύης



Κάλεσμα των ασθενών κρατουμένων του νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού, σε συγκέντρωση αλληλεγγύης, την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου.

Εμείς οι κρατούμενοι του «νοσοκομείου» φυλακών Κορυδαλλού Άγιος Παύλος καλούμε όποιον σέβεται την ανθρώπινη ζωή να συμπαρασταθεί στον αγώνα που κάνουμε για να γλιτώσουμε τη θανατική ποινή η οποία μας επιβάλλεται επιδεικτικά από την κρατική εξουσία, μέσω της αδιαφορίας για τις άθλιες συνθήκες κράτησής μας.

Ζητάμε τη συμπαράστασή σας για να επιβιώσουμε από τη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών που οφείλονται στον υπερπληθυσμό του «νοσοκομείου» των φυλακών καθώς και του μεροληπτικού περιεχομένου νόμου, φτιαγμένου από πολιτικάντηδες απομακρυσμένους από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας που σκοπό του έχει μόνο να καταστείλει τις κραυγές μας, των οικογενειών μας και όσων σέβονται την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η αλληλεγγύη σας είναι πιο δυνατή από την ελεημοσύνη του κράτους.

Ελπίζουμε να ανταποκριθείτε όλοι την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 18.30 στο κάλεσμά μας για συγκέντρωση συμπαράστασης έξω από την πύλη του «νοσοκομείου» Κορυδαλλού.

Οι ασθενείς κρατούμενοι του ΝΦΚ Άγιος Παύλος.


«Η θανατική ποινή δεν καταργήθηκε»: Μαρτυρίες δύο κρατουμένων στο νοσοκομείο Κορυδαλλού
Δύο μέλη της επιτροπής κρατουμένων ασθενών του νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού «Άγιος Παύλος», μας εξηγούν τους λόγους που τους οδήγησαν στην απεργία πείνας και στην αποχή λήψης φαρμάκων, αλλά και τους λόγους για τους οποίους αποκαλούν «κοροϊδία» την «ανθρωπιστική» τροπολογία, του υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου, με στόχο «την αποσυμφόρηση του νοσοκομείου».

Ο όρος «υγειονομική βόμβα» ήδη έκανε την εμφάνισή του σε κάποια δημοσιεύματα που αναφέρθηκαν στην απεργία των κρατουμένων ασθενών. Είναι άλλωστε η μόδα στο προπαγανδιστικό λεξιλόγιο της κρίσης. Από τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας της Νομικής μέχρι τις οροθετικές τοξικομανείς που διαπόμπευσαν οι υπουργοί Λοβέρδος και Χρυσοχοϊδης, και από τους κρατούμενους μετανάστες των στρατοπέδων συγκέντρωσης μέχρι τους σημερινούς απεργούς πείνας του νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού, ο χαρακτηρισμός «υγειονομική βόμβα» είναι πάντα παρών. Και ανασύρεται κάθε φορά που κάποιος διαπομπεύεται ή βασανίζεται για να συσκοτίσει την αδικία και τους ενόχους. Γιατί ποιος είναι υπεύθυνος για την «υγειονομική βόμβα» των στρατοπέδων συγκέντρωσης και του νοσοκομείου των φυλακών αν όχι η κυβέρνηση, οι υπουργοί της και το πανταχού απών στα χρόνια τα κρίσης κράτος πρόνοιας;

Αντί λοιπόν να αναζητηθούν οι ευθύνες και να δοθούν ουσιαστικές λύσεις, κατασκευάζονται τροπολογίες σαν και αυτή που κατέθεσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου και θα συζητηθεί την Τετάρτη στη Βουλή, με μοναδικό στόχο να ρίξουν ακόμα περισσότερη στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης.




«Η τροπολογία αφορά κατάδικους που εκτίουν ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης έως δέκα χρόνια και πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας, ημιπληγία, παραπληγία ή έχουν υποβληθεί σε επέμβαση μεταμόσχευσης καρδιάς ή νεφρού ή έχουν καρκίνο ή είναι οροθετικοί. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια τροπολογία, απολύονται και οι κρατούμενες μητέρες που έχουν μαζί τους τα ανήλικα τέκνα τους.

Προϋπόθεση για την εφαρμογή της απόφασης, για όλους, είναι οι κρατούμενοι να έχουν εκτίσει τα 2/5 της ποινής τους, ενώ το νόσημά τους θα πρέπει να βεβαιώνεται από δημόσιο θεραπευτικό ίδρυμα.

Από τη ρύθμιση εξαιρούνται όσοι έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατία, παιδεραστία και οργανωμένο έγκλημα, όπως και οι καταχραστές του Δημοσίου» αναφέρεται στο σχετικό δημοσιογραφικό τηλεγράφημα.



Μαρτυρία 1:

«Ο κ. Αθανασίου προτείνει μια τροπολογία η οποία θα λέει ότι όσοι έχουν ποινή έως δέκα έτη και όσοι έχουν γνωματεύσεις από δημόσια νοσοκομεία μέχρι την 31/12/ 2013 –πράγμα που σημαίνει ότι το δικό μας δεν πιάνει γιατί δεν έχει αποφασιστεί ακόμα πού ανήκει– θα μπαίνει στα 2/5 έκτισης της ποινής. Κι εγώ ρωτώ: αν κάποιος με καρκίνο για παράδειγμα έχει 11 χρόνια ποινής και όχι δέκα, διαφέρει σε κάτι;» αναρωτιέται ο κρατούμενος με τον οποίο επικοινωνήσαμε (τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση του περιοδικού και εκεί θα παραμείνουν).

« Τα 2/5 κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να δοθούν σε όλους τους βαριά ασθενείς με χαμηλό προσδόκιμο ζωής. Και θα πρέπει να δημιουργηθεί και μια εγκύκλιος προς τους δικαστές που να λέει ότι έναν άνθρωπο με χαμηλό προσδόκιμο ζωής δεν μπορείς να τον καταδικάζεις με μεγάλη ποινή. Η ποινή του θανάτου έχει καταργηθεί στην Ελλάδα – τουλάχιστον τυπικά γιατί στην πράξη πεθαίνουμε στο νοσοκομείο της φυλακής. Εδώ μέσα νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στον ξάδελφο του Αγίου Πέτρου, έτσι ονομάζουμε το νοσοκομείο Άγιος Παύλος μεταξύ μας.

Το νοσοκομείο βέβαια δεν καταγράφει θανάτους. Και εξηγείται από το εξής απλό: μόλις καταλάβουν ότι είσαι έτοιμος να πεθάνεις, σε στέλνουν στο νοσοκομείο έξω από την φυλακή και ο θάνατός σου καταγράφεται εκεί.

Λοιπόν, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Με την τροπολογία αυτή επιχειρούν να κοροϊδέψουν κάποιους, να τους ρίξουν στάχτη στα μάτια. Εμάς όμως που τα ζούμε δεν μπορούν να μας κοροϊδέψουν. Ξέρουμε ότι αυτό που επιχειρείται είναι να βγουν 30 από δω μέσα να φανεί ότι αποσυμφορίζεται ο χώρος και μόλις ο ΟΚΑΝΑ ή κάποιος άλλος φορέας κάνει μετρήσεις και βρεθούν άλλοι 100 οροθετικοί, εδώ θα τους φέρουν πάλι. Το μόνο λοιπόν που θα καταφέρουν με αυτήν είναι να εξαγριώσουν τον κόσμο. Όσο για τον αποσυνωστισμό, δεν χρειάζεται να τον προσπαθούν με τέτοιου είδους τροπολογίες. Ας μας αφήσουν λίγο ακόμα έτσι και θα πεθάνουμε από μόνοι μας, οπότε θα τους αδειάσει και ο χώρος.

Μέσα στον θάλαμό μου είχα έναν άνθρωπο ο οποίος πλην της οροθετικότητας ήταν υγιέστατος. Έκανε κάθε μέρα γυμναστική. Ξαφνικά μας τον παίρνουν γιατί διαγνώστηκε με φυματίωση. Πού την βρήκε την φυματίωση μετά από έναν χρόνο εδώ μέσα; Ποιον θα πρέπει να μηνύσει αυτό το παιδί; Ποιος θα τιμωρηθεί για αυτό που του συνέβη; Και οι τρεις με τις φυματιώσεις που εξελίχθηκαν σε πολυανθεκτικές εδώ μέσα, ποιον πρέπει να μηνύσουν; Τα πήραν τα παιδιά από δω κάτι αστροναύτες –γιατί έτσι ντύνονται για να έρθουν εδώ μέσα– και ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να τους ξαναδούμε. Το νοσοκομείο δεν θα χρεωθεί τον θάνατό τους βέβαια, οπότε δεν μας νοιάζει.

Ο νόμος λέει ότι πρέπει να έχω 5 τετραγωνικά για να μην κολλήσω ή να μην μεταδώσω κάτι άλλο. Αντ” αυτού μας βάζουν φίμωτρα (σ.σ.: χειρουργικές μάσκες) για να μην κολλήσουμε ο ένας τον άλλο. Λοιπόν αν είναι να μας σκοτώσουν αυτοί, προτιμάμε να πεθάνουμε μόνοι μας. Δεν λέμε να σκοτώσουμε αυτούς. Ας μας αφήσουν να πεθάνουμε μόνοι μας.

Είμαστε στην έβδομη μέρα απεργίας. Από τις 16 του μήνα που ξεκινήσαμε αφήσαμε στα χέρια τους και τα φάρμακά μας. Τα έχουν καταμετρήσει και ξέρουν πολύ καλά ότι δεν έχουμε κρατήσει καμία καβάτζα.

Οι υπάλληλοι συνυπογράφουν τα αιτήματά μας. Ξέρετε γιατί; Γιατί η ψώρα για παράδειγμα που έχουν εμφανίσει κάποιοι κρατούμενοι ασθενείς, τους αφορά. Όπως αφορά και τα παιδιά τους. Αλλά ακόμα και οι δικές τους καταγγελίες αποκρύπτονται. Μέχρι και πειθαρχικά τους περνάνε για να μην βγει κάτι προς τα έξω.

Η εισαγγελέας-επόπτης των φυλακών είναι επόπτης που δεν εποπτεύει. Εποπτεύω σημαίνει μπαίνω μέσα και βλέπω. Αυτή λέει ότι φοβάται. Προφασίστηκε ακόμα και λόγους ασφάλειας. Είπαμε ως επιτροπή να αναλάβουμε την περιφρούρησή της ή αν θέλει να φέρει 50 κουμπουροφόρους –τους οποίους μια χαρά βρίσκει αν γίνει κάποια φασαρία στην φυλακή – και ας μπει να δει πώς ζούμε.»



Μαρτυρία 2:

«Η απεργία πείνας και η αποχή από τα φάρμακα ήταν κάτι που σκεφτόμασταν καιρό και τελικά έγινε με ομόφωνη απόφαση. Φτιάξαμε υποεπιτροπές που επισκέπτονταν τους θαλάμους και καταλήξαμε σε κάποια αιτήματα.

Κάτι τόσο συλλογικό και συγκροτημένο είναι η πρώτη φορά που κάνουμε.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούμε, όχι νοσοκομείο ή θεραπευτήριο δεν θυμίζουν αλλά ούτε καν φυλακή. Κολαστήριο είναι.

Παραπληγικοί, καρκινοπαθείς σε τελευταίο στάδιο, άνθρωποι που τους ακρωτηριάζουν γιατί μπορεί να τους φαίνεται ακριβή η θεραπεία, άνθρωποι που θα μπορούσαν να θεραπευτούν και που απλώς τους πετσοκόβουν και τους πετάνε σε έναν θάλαμο.

Στον γνωστό θάλαμο 9, τον προθάλαμο δηλαδή για τον θάλαμο 16, εκεί όπου παίρνεις αποφυλακιστήριο νεκρός. Νεκροθάλαμο τον έχουμε ονομάσει.

Ρωτάς πώς ζούμε. Ούτε καν επιβίωση δεν λέγεται αυτό. Συνυπάρχουμε με ανθρώπους που έχουν διαφορετικά νοσήματα από το δικό μας. Υπάρχει πρώτος και δεύτερος όροφος. Ο πρώτος θεωρείται παθολογικός και ο δεύτερος για τους οροθετικούς. Ασφαλώς αυτός ο διαχωρισμός δεν ισχύει. Εγώ για παράδειγμα, παρότι είμαι οροθετικός, βρίσκομαι στον πρώτο όροφο. Τα κρούσματα φυματίωσης και ψώρας πολλαπλασιάζονται. Και δεν το αναφέρω με ρατσιστική διάθεση. Για ιατρικούς λόγους και μόνο δεν γίνεται να συνυπάρχουμε. Δεν το αντέχει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Τα κρούσματα της φυματίωσης ήταν σε τρεις οροθετικούς ασθενείς. Παλιοί κρατούμενοι μάλιστα.

Οι θάλαμοι που προορίζονται για 8 άτομα ζούμε καταλήγουν με 15, 16, έχουμε φτάσει και 19 ασθενείς σε διώροφα κρεβάτια. Διώροφα κρεβάτια σε θάλαμο νοσοκομείου!

Οι γιατροί μας… ένας παθολόγος που τρέχει για 200 ασθενείς κρατούμενους. Λοιμοξιολόγο δεν έχουμε. Και στο παρελθόν αρνήθηκε να έρθει λέγοντας: “Θα έρθω εκεί να βοηθήσω τους ασθενείς τους οποίους εσείς θα σκοτώνετε;”

Το δικό μου φορτίο, το επίπεδο δηλαδή του ιού HIV που έχω στο σώμα μου, δεν το ξέρω από την στιγμή που ήρθα εδώ.

Και η διατροφή μας ακόμα –η οποία έχει μεγάλη σημασία για έναν ασθενή και μάλιστα οροθετικό – είναι ελλιπής. Και τα φάρμακα που παίρνουμε, την αντιρετροϊκή αγωγή δηλαδή, πρέπει να έχεις φάει καλά για να τα πάρεις. Ούτε ολοκληρωμένη σίτιση υπάρχει λοιπόν.

Την τροπολογία που ετοιμάζουν εμείς οι ασθενείς κρατούμενοι την χαρακτηρίσαμε ως ελεημοσύνη. Δεν απαντά ούτε στο ήμισυ των αιτημάτων μας. Αφορά τους κρατουμένους οι οποίοι έχουν μεταχθεί στο νοσοκομείο μέχρι το τέλος του 2013. Οι υπόλοιποι;»

___

Ακολουθήστε το twitter account που έχει δημιουργηθεί για ενημέρωση από την απεργία πείνας της ομάδας νοσηλευομένων στο Nοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού: @kolastirio

====================================

"ΖΗΤΑΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ 180 ΑΠΕΡΓΟΙ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ,ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΙ,ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΟΙ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ",

"ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΨΩΡΑΣ ΣΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΚΑΝΤΕ FOLLOW ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΟΚ 180 ΑΠΕΡΓΟΙ ΒΟΗΘΕΙΑ 6 ΜΕΡΕΣ",

"ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΥΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΑΡΩΝ ΑΡΩΝ ΟΙ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ"

"ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ"



Αυτά είναι μερικά από τα μηνύματα που έχουν στείλει -και συνεχίζουν να στέλνουν- στο λογαριασμό που έφτιαξαν στο Twitter ασθενείς κρατούμενοι που βρίσκονται στο Νοσοκομείο των Φυλακών Κορυδαλλού ( ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ )

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
από Δίκτυο Αναρχικών Κρατουμένων


Στις 17 Φεβρουαρίου, 178 κρατούμενοι του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού ξεκίνησαν κινητοποίηση, προχωρώντας σε αποχή από το συσσίτιο και τις φαρμακευτικές τους αγωγές, ενώ αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να κλιμακώσουν τον αγώνα τους.

Οι συνθήκες σε αυτό το κολαστήριο είναι άθλιες, όπως και στην συντριπτική πλειοψηφία των φυλακών και των κέντρων κράτησης της Ελλάδας. Όχι μόνο δεν υπάρχουν κατάλληλοι χώροι νοσηλείας για τους ασθενείς που κρατούνται εκεί, αλλά οι τελευταίοι στοιβάζονται ανά 16 με 18 άτομα σε θαλάμους των 30 τετραγωνικών μέτρων. Ο συνωστισμός αυτός προκαλεί μεγάλα προβλήματα στη διαβίωση τους. Προβλήματα ψυχολογικά αλλά και πρακτικά που αντανακλώνται, για παράδειγμα, στις συνθήκες υγιεινής. Αρκετοί από τους φυλακισμένους του Νοσοκομείου Κρατουμένων «Άγιος Παύλος» πάσχουν από σοβαρότατες ασθένειες και βρίσκονται εκεί, υποτίθεται, για να θεραπευτούν. Το Νοσοκομείο όμως, παραμένει φυλακή και η προτεραιότητα δίνεται στα όσα συνεπάγεται η φυλάκιση· στην ασφάλεια, στην επιτήρηση, στο σπάσιμο του τσαμπουκά, στην εμπέδωση του φόβου της εξουσίας, και όχι στη θεραπεία. Άλλωστε, είναι σύνηθες και τακτικό φαινόμενο να επεμβαίνουν στο έργο των γιατρών οι σωφρονιστικοί και η διεύθυνση της φυλακής. Επιπλέον, οι φαρμακευτικές αγωγές είναι ελλιπείς και μη έγκαιρες. Έτσι, δεν είναι λίγες οι φορές που, ενώ τα φάρμακα έχουν συνταγογραφηθεί, είτε καθυστερούν, είτε εν τέλει δεν χορηγούνται καθόλου. Το ίδιο ελλιπείς είναι και οι εξετάσεις, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα κρατούμενοι με διαφορετικές ασθένειες, μεταξύ των οποίων και μεταδοτικές, λόγω μη έγκαιρης διάγνωσης ή αδιαφορίας να συνωστίζονται στον ίδιο χώρο, αυξάνοντας εκθετικά τον κίνδυνο να μολυνθούν με νέες ασθένειες και έτσι να επιδεινωθεί η, ήδη βεβαρημένη, κατάσταση της υγείας τους. Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό έχουν ξεσπάσει περίπου 25 κρούσματα φυματίωσης, 45 ψώρας και αδιευκρίνιστος αριθμός κρουσμάτων άλλων μεταδοτικών ασθενειών.

Πολλοί κρατούμενοι, όμως, αποφάσισαν να αντισταθούν στο σωματικό και ψυχισμό βασανισμό που βιώνουν και να μην ανεχτούν άλλο την εξαθλίωση που υφίστανται, διεκδικώντας ανάσες ζωής, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και αποτελεσματικότερη θεραπεία και νοσηλεία.

Εμείς, ως αναρχικοί, αντιλαμβανόμαστε ότι ο ευτελισμός της ανθρώπινης ζωής, η στέρηση της αξιοπρέπειας, η καταπίεση και το καθεστώς εξαίρεσης που βιώνουν οι κρατούμενοι είναι εγγενή χαρακτηριστικά κάθε εξουσιαστικού συστήματος. Γι αυτό το λόγο  θεωρούμε ότι ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε οριστικά από όλα αυτά είναι η καταστροφή του θεσμού της φυλακής, καθώς και κάθε τρόπου οργάνωσης των ανθρώπων που  συντηρεί το τελευταίο και του είναι χρήσιμο για την αναπαραγωγή του. Μπορεί αυτός ο αγώνας να μην αμφισβητεί συνολικά το εξουσιαστικό σύστημα που ελέγχει τις ζωές μας, αλλά δεν παύει να είναι ένας αγώνας για ζωή ενάντια στον αργό θάνατο στον οποίο η αστική δικαιοσύνη έχει καταδικάσει αυτούς τους ανθρώπους. Μια πράξη αυτενέργειας και ανάληψης δράσης ενάντια στην καταπίεση που βιώνουν. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα τους. Όλοι οι άνθρωποι που διψάμε για ελευθερία, είτε είμαστε εντός, είτε εκτός των τειχών, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο, να δώσουμε όλοι μαζί τους μικρούς και τους μεγάλους αγώνες μας, να καταλύσουμε τον απάνθρωπο θεσμό των φυλακών, να καταλύσουμε κάθε εξουσία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ


Δίκτυο Αναρχικών Κρατουμένων

Σε Κορυδαλλό, Δομοκό Νιγρίτα, Κέρκυρα, Μαλανδρίνο, Λάρισα

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

H Πράκτικερ ΑΕ, η “αυτοκτονία” του Σ.Β., οι ρουφιάνοι…


ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ" ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΒΑΛΑΒΑΝΗ, ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ ΣΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ‏


Στις 3 Φλεβάρη εξελίσσεται για μια ακόμη φορά μια τραγωδία με πολλά σημαινόμενα. Ο Σ.Β., 49 χρονών, αυτοκτονεί στο σπίτι του δύο μόλις μέρες μετά την «παραίτησή» του από το υποκατάστημα των Πράκτικερ στο Αιγάλεω. Πριν «παραιτηθεί» από τη δουλειά του είχε μοιραστεί με τον περίγυρό του την αγωνία για την οικονομική του κατάσταση και την εργασιακή του ανασφάλεια μετά τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών. Είχε ήδη δεχτεί μια μείωση 7% του μισθού του στα μέσα Γενάρη.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο παρά επιβεβαίωση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της πλήρους υποτίμησης και απαξίας της ζωής των αναλώσιμων προλετάριων χωρίς να επιτρέπεται οποιαδήποτε διέξοδος από τον εξανδραποδισμό… που να μην είναι θάνατος.

Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιες κινήσεις της Εταιρίας που προσπαθούν να αποποιηθούν της βαρβαρότητας εγείροντας ζητήματα… ηθικής, καθώς, διαρρέει πληροφορία για απόπειρα κλοπής από τον Σ.Β. σε βάρος του καταστήματος, γεγονός που προφανώς θεωρούν ότι νομιμοποιεί την αποδοχή της «παραίτησής» του σε αντιστάθμισμα της ποινικής δίωξης. Παρ’ όλ’ αυτά η επίσημη θέση της εταιρίας είναι ότι ο Σ.Β. παραιτήθηκε επικαλούμενος προσωπικούς λόγους… Δεν είναι η πρώτη φορά που μια Εταιρία παίζει στον επικοινωνιακό τζόγο με κρυφά χαρτιά και μπλοφαρίσματα σε σχέση με την ωμή δολοφονία εργαζόμενού της προκειμένου να κερδίσει τις εντυπώσεις και παράλληλα να μη θιχτεί το εμπορευματικό της κύρος στην καταναλωτική συνείδηση. Καταναλωτική πίστη, όμως, σημαίνει… προλεταριακή απιστία για όλους αυτούς που ανέχονται τα αφεντικά να τζογάρουν πάνω στις ζωές τους.

Όπως και να’ χει δεν είναι η πρώτη φορά που τα αφεντικά είναι υπόλογα για λοιδορίες με τις οποίες χρεώνουν τους υπηκόους. Και ο αμοραλισμός είναι μια από αυτές. Η Πράκτικερ ΑΕ έχει πληρώσει ουκ ολίγα πρόστιμα για τη διαφορά των τιμών ανάμεσα στα ράφια και το ταμείο. Επίσης, για τη μη απόσυρση εμπορευμάτων που έχουν κριθεί επικίνδυνα για τον καταναλωτή. Τεκμηριωμένος αμοραλισμός (με κίνδυνο της ζωής του καταναλωτή λέμε….) και με κρατική βούλα λοιπόν. Στο προκείμενο, βέβαια, στο σπίτι του κρεμασμένου όχι μόνο μιλάνε για σκοινί αλλά κρεμάνε σε αυτό ταμπέλες όπου αναγράφεται ότι αν κάποιος συλληφθεί να κλέβει θα πληρώσει 70 ευρώ ως πρόστιμο πλέον των κλοπιμαίων. Θα πει κανείς ότι αυτό είναι παράνομο ακόμη και σύμφωνα με το αστικό δίκαιο αλλά ποιος δίνει σημασία όταν πρόκειται για φτωχοδιάβολους;

Η υπολανθάνουσα λοιδορία λοιπόν της Εταιρίας για τον Σ.Β. συνοδεύεται και από την άρνηση της Εταιρίας να πληρώσει τα έξοδα της κηδείας αφού έτσι θεωρεί ότι χρεώνεται την αυτοκτονία. Διαπιστώνεται συνέπεια μέχρι κεραίας για την εργοδοτική αλητεία προκειμένου να μην κακιώσουν οι καταναλωτές και πάνε σε άλλα μαγαζιά.

Τα ΜΜΕ ταυτόχρονα με την δημοσιοποίηση έπαιξαν επιπλέον και με μια επιτηδευμένη δραματοποίηση του γεγονότος στο επίπεδο του οικογενειακού περιβάλλοντος του Σ.Β. Η επίκληση ανύπαρκτων καρκινοπαθών και παραπληγικών συγγενών του Σ.Β. περιμένει την αποκατάσταση της αλήθειας από το γραφείο τύπου της Εταιρίας για να ξεφουσκώσει με αυτόν τον τρόπο στην κοινωνική συνείδηση η πραγματική δραματική διάσταση της εργοδοτικής δολοφονίας. Ωραία κόλπα που θα έκαναν ακόμη και τον Μακιαβέλι να κοκκινίσει…

Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και με μια επιπρόσθετη προβληματική από μεριάς του σωματείου αυτή τη φορά. Η «παραίτηση» του Σ.Β. έλαβε χώρα την 1ηΦλεβάρη και η αυτοκτονία στις 3 Φλεβάρη. Η κηδεία γίνεται με έξοδα των συναδέλφων του μια εβδομάδα μετά. Και στις 14 Φλεβάρη, 11 ολόκληρες μέρες μετά την αυτοκτονία και 3 μετά την κηδεία, το σωματείο ανακοινώνει το γεγονός. Προς τί η καθυστέρηση;

Αφού οι συνάδελφοι του Σ.Β. ήξεραν ότι επρόκειτο ευθύς εξαρχής για θάνατο με ξεκάθαρο ταξικό περιεχόμενο, όπως επίσης και το σωματείο, γιατί έπρεπε η πληροφορία για το γεγονός να καθυστερήσει τόσο ώστε να απομακρυνθούμε όχι μόνο από αυτό αλλά και από όλα τα συμπαρομαρτούντα του; Γιατί το σωματείο ακόμη και μέχρι σήμερα δεν έχει ανακοινώσει καμία απολύτως κινητοποίηση σχετικά με την ξεκάθαρη δολοφονία;

Δεν γνωρίζουμε. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι δεν πρόκειται να αρκεστούμε σε ένα «ό,τι έγινε, έγινε», ούτε στα… κρυφά χαρτιά του γραφείου τύπου της Πράκτικερ ΑΕ, ούτε φυσικά στην «έρευνα» που ξεκίνησε από το Α.Τ. Κορυδαλλού.

Τα αφεντικά και οι ρουφιάνοι κόπτονται να ασφαλίσουν τις ταπεινές τους μοίρες στο απυρόβλητο. Εκεί είναι που θα τους συναντήσουμε.

αναδημοσίευση από https://sinialo.espiv.net/ 


Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης

Σάββατο 1η Μαρτίου

2η πεζοπορική διάσχιση του όρους Αιγάλεω την (καθαρή) Δευτέρα 3/3





συνάντηση στις 10.30: Αθ. Διάκου & Δερβενακίων (προέκταση της Ποταμού)
και στις 11πμ. μετάβαση με οχήματα στο σημείο εισόδου

*όσες και όσοι δε διαθέτουν μεταφορικό μέσο θα μεταβούν με τα οχήματα των υπόλοιπων

Χάρτης πρόσβασης:




goo.gl/maps/7Qs3t


Λεωφορεία: 806, 807, 809, 810, 814

Για δεύτερη χρονιά ανεβαίνουμε στο -εν πολλοίς άγνωστο και υποτιμημένο- βουνό των περιοχών μας για να το γνωρίσουμε και να γνωριστούμε. Στην ενιαία διαδικασία της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης της φύσης και του ανθρώπου, να αντιτάξουμε συνολικούς κοινωνικούς αγώνες για την ατομική και την κοινωνική απελευθέρωση.

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Pasamontaña
Κατάληψη Παπουτσάδικο


Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Συγκέντρωση έξω από το Praktiker, στην Ιερά οδό Πέμπτη 20/2, 6.00μμ



Υπάλληλος της Praktiker που εργάζεται στο γειτονικό μας πολυκατάστημα στην Ιερά οδό, αναγκάζεται σε παραίτηση και τις επόμενες ημέρες επιλέγει να τερματίσει τη ζωή του. Το γεγονός αυτό φέρνει για ακόμα μια φορά στην επιφάνεια τις πρακτικές της πολυεθνικής εταιρείας: εντατικοποίηση εργασίας, πριμοδοτούμενο ρουφιάνεμα, εργασιακή ανασφάλεια, μονομερείς μειώσεις μισθών.




Απέναντι στη βαρβαρότητα του κεφαλαίου και της κυριαρχίας του σε κάθε τομέα του κοινωνικού, να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη των από κάτω, την αυτοοργάνωση, την αντίσταση και εν τέλει τη σύγκρουση με κράτος και αφεντικά.
Καλούμε σε συγκέντρωση έξω από το Praktiker, την Πέμπτη στις 6.00μμ.

Το κάλεσμα γίνεται  απο την  κατάληψη Παπουτσάδικο ( Χαϊδάρι Δαβάκη 20) http://papoutsadiko.espivblogs.net/  

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Πέραμα: Παρέμβαση για τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι


Το μεσημέρι του Σαββάτου 15/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Πέραμα από δεκάδες αντιφασίστριες και αντιφασίστες από περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας με αφορμή τις κρατικές δολοφονίες προσφύγων που συνέβησαν στο Φαρμακονήσι τη Δευτέρα 20/1.

Μοιράστηκαν κείμενα



κολλήθηκαν αφίσες στους κεντρικούς δρόμους



γράφτηκαν συνθήματα στο λιμενικό και κρεμάστηκε πανό




Με την ολοκλήρωση της παρέμβασης αντίστοιχο πανό τοποθετήθηκε και στην πεζογέφυρα των ΤΕΙ στην Πέτρου Ράλλη...





Η αφίσα της παρέμβασης κολλιέται αυτό το διάστημα σε όλο τον άξονα των περιοχών του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας.

αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Περάματος

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Σπερνετε φόβο? Θα θερίσετε οργη!

''Οι αγώνες δεν επικηρύσσονται, η ελευθεριά δεν φυλακίζεται. Σπέρνετε φόβο θα θερίσετε οργή''

Σε ένδειξη αλληλεγγύης προς του διωκόμενους αγωνιστές ,τις καταδίκες των αθώων , τις επικηρύξεις και τις εισβολές στα σπίτια συντρόφων/ισσων, προχωρήσαμε σε ανάρτηση πανό στην πεζογέφυρα της π. ραλλη (στο ύψος των ΤΕΙ).
Είναι μια ακόμα κίνηση αντιπληροφόρησης που στόχο έχει να αναδείξει το ζήτημα της στοχευμένης καταστολής ενάντια στους αναρχικούς αγωνιστές.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Αιγάλεω: αντιφασιστική παρέμβαση στου Λιούμη

Mια ομάδα φασιστών -γύρω στα 5 άτομα από 30 μέχρι 40 χρονών- εμφανίστηκε δύο φορές στην περιοχή του Λιούμη βρωμίζοντας την γειτονιά με τρικάκια κι αυτοκόλλητα  ρατσιστικής αλλοφροσύνης και ναζιστικών εμμονών. Η πρώτη φορά ήταν στα τέλη Δεκέμβρη που περιφέρθηκαν για μία περίπου ώρα από το Μετρό Αγ. Μαρίνας μέχρι το ΤΕΙ Αθήνας και τούμπαλιν και η δεύτερη στα μέσα Γενάρη με πανομοιότυπο τρόπο. Σήμερα, Σάββατο 8 Φλεβάρη, το πρωί περίπου 60 άτομα πορευτήκαμε στις γειτονιές του Λιούμη στέλνοντας ένα μήνυμα μηδενικής ανοχής στις ναζιστικές προσβολές.





















Μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο:

Layout 1


*αναδημοσίευση από το σάιτ της κατάληψης Σινιάλο στο Αιγάλεω